شعر عامیانه

آق داشلار یولَه دوشدو

چَرقَدیم سُویا دوشدو

اَگیلدیم گتیر ماقا،

بیردسته ایلان چیخده،

ایلانو وُردوم یِره ،

یِر مَنه شراب ورده،

شرابو وردیم خانا،

خان اوزونو پیچاقلادو،

مننه قیزین قوجاقلادوم...!

ترجمه:

سنگ های سفید به راه افتادند،

وچارقد من به آب افتاد،

خم شدم که بردارم،

یک دسته مار بیرون آمد ،

مارهارابه زمین زدم،

زمین به من شراب داد،

شراب را به خان دادم ،

خان( شراب راخورد) خودرا کُشت،

ومن دخترش را درآغوش کشیدم.